13/04/2008

ακουστε ζωγραφικη

τα λουλουδια στους πελατες απο μενα....

καβλημερα και και σε καλο να μας μπει το σκ...Ο καιρος απο οτι φαινεται ειναι μια μαλακια και μιση γι αυτο τον λογο και εγω βρισκομαι καθισμενη στο σπιτι μου (και οχι διπλα στην θαλασσα που ονειρευομουν)και πινω το καφεδακι ατενιζοντας κατι δεντρα αγνωστου προλευσεως που μαλλον προς λεμονιες τις κοβω...Οφειλω δε να σας πω οτι το ποστ αυτο το γραφω καταναγκαστικα γιατι :

α)θελω να καταλαγιασει ολη αυτη η μανουρα με το εργο,τον σκυλο και τα συναφη

και

β)γιατι δεν εχω να σας πω κατι σημαντικο(οχι βεβαια πως τις αλλες φορες σας φλομωνω στην φιλοσοφια) αλλα σιγουρα στην ελληνικη μπλογκσφαιρα υπαρχουν τοσοι αλλοι γι αυτο το θεαρεστο εργο..

φιλακια

τι ειπα με τον habacuc...

απο την διημερη συνομιλια μου με τον καλλιτεχνη που ξεσηκωσε τους φιλοζωους ανα την υφηλιο κραταω αυτα τα λογια του(στα φτωχα αγγλικα του):"to the people who really interest to them the animal do not waste time in assumptions"εγω πιστευω οτι ο καλλιτεχνης οφειλει να ειναι οσο πιο πειστικος γινεται και ναι κυριες και κυριοι η τεχνη οφειλει να μην εχει ορια!



και παραθετω και την πιο σωστη και ψυχραιμη αποψη απο το μπλογκ του Αρκουδου

Δεν με νοιάζει αυτός, γιατί αυτός πήρε ένα ήδη σκελετωμένο, ετοιμοθάνατο, σκυλί που λιμοκτονούσε.

Το πρόβλημα είναι πως η “κοινωνία της αφθονίας” έφτασε εκεί ένα σκυλί, έναν άνθρωπο, οποιοδήποτε ζωντανό.

Δεν με ενδιαφέρει αν αυτός είναι σκληρός με το σκυλί, γιατι πρώτα εμείς, ως κοινωνία, ήμασταν σκληροί με το σκυλί.

Ουτε καν σκληροί - αυτό θα έδειχνε συναίσθημα:

Αδιάφοροι.

Και αρχίσαμε να ενδιαφερόμαστε, όταν το έβαλε σε μία γκαλερι, στην καθαρή αυλή του πολιτισμού μας, χωρίς να αλλάξει τίποτα απολύτως απο αυτό που ήδη συνέβαινε. Αυτό που ήδη κάνουμε εμείς. Όλοι μας.

Αντι να κυνηγάμε αυτόν, που έδωσε στο κάτω-κάτω τοις γραφής ονοματεπώνυμο στην αδιαφορία, ας κάνουμε κάτι επαναστατικό:

Ας μην του δώσουμε υλικό.

Ας φροντίσουμε να μην υπάρχει ούτε ένας σκελετωμένος σκύλος πουθενά για να βάλει στην γκαλερί του. Ας τους πάρουμε απο τους δρόμους, ας τους ταΐσουμε, ας τους δώσουμε μία ζωή το ίδιο αξιοπρεπή με την κοινωνία που καμωνόμαστε οτι έχουμε.

Και επειδή θα κάνει μετά το ίδιο με έναν άστεγο, ας δουλέψουμε και με τους άστεγους.

Και επειδή θα κάνει μετά το ίδιο με ένα πεινασμένο αφρικανό παιδί, ας κάνουμε το ίδιο με τα παιδιά.

Μέχρι που στο τέλος δεν θα έχει τίποτα για να δουλέψει επάνω του.

Αλλά, αφού όλα αυτά οι περισσότεροι απο εμάς βαριούνται να τα κάνουν, αποφασίζουμε να κρεμάσουμε τον καλλιτέχνη. Είναι ασφαλώς πιο εύκολο, πιο λυτρωτικό, θέλει λιγότερο κόπο, και βλέπεις άμεσα αποτελέσματα. Δεν προσφέρει απολύτως τίποτα στα σκυλιά, τίποτα στους άστεγους, τίποτα στα παιδιά, αλλά τουλάχιστον έχει άμεσα αποτελέσματα στην ψυχή μας.

Και έτσι, τα επόμενα σκυλιά, άστεγοι, παιδιά, θα μπορούν να αργοπεθαίνουν ΑΚΡΙΒΩΣ όπως πριν, χωρίς να ενοχλούν την ευαίσθητη αισθητική μας.

Ο άνθρωπος αυτός ΔΕΝ ονομάζεται Guillermo Habacuc Vargas.

Ονομάζεται Τύψεις

επισης πολυ ενδιαφερουσες πληροφοριες θα βρειτε και στο λιανοκλαδι!

ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ...

Με τουτα και με κεινα σαν σημερα πριν απο καποια(..)χρονακια γεννηθηκε η αδερφουλα μου... της ευχομαι να ζησει και να ειναι παντα χαρουμενη και ευτυχισμενη...


p.s:το ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ειναι το πιο αστειο ονoματεπωνυμο που εχω ακουσει ever...εεε?

πως να απαλλαγεις απο εναν ενοχλητικο...

σας παρακαλω και και σας καβλημεριζω πελατες μου, βρειτε μου τροπους προτεινετε μου λυσεις για το πως απαλλασεται καποιος απο εναν ενοχλητικο/η που του χει κανει τα νευρα κροσια!
περιμενω με αγωνια!

τι πίπες λένε οι παππάδες....

διαβάστε ΑΥΤΟ και θα με καταλάβετε...

μανιοκαταθλιψη:αυτη η μαστιγα...

οπως ολοι γνωριζετε το μπλογκ τελει υπο καθεστως μανιοκαταθλιψης...μεχρι τωρα ηταν στην καταθλιψη του αλλα τωρα περασε αυτη την μικρα περιοδο και ξανα προς το σεξυ τραβα...