December 29, 2008

μια καθ'ολα καθολου πρωτοχρονιατικη ιστορια..


Αυτο το mail το ελαβα στην προσωπικη μου σελιδα στο my space...ενας μελαμψος βαρβατος νεος με επιθετο diko η παραπομπη σε οτιδηποτε πονηρο ειναι καθ'ολα αισχρη...ιδου το ωραιοτατο mail


Hello dearest one my name is frank, i am nice looking young guy, i saw your profile today at(.my space. com) and love it, please here is my maill address you can counteart me (.....)i am wating for your mail today yours forever, frank (Remember that distance,age or colour does not matter in a real relationship but love matters alot). I am waiting for your reply now so thati can send my pics to you and tell you more about me, yours new friend(........) please take care of your self for me i love you bye yours frank

December 27, 2008

μαιρη christmas...


μεγαλωσα στα γιαννενα,ως παιδι ποτε δεν αισθανομουν το βαρυ κρυο της μικρης μου πολης ειτε γιατι η μαμα μου με εντυνε σαν κρεμμυδι ειτε γιατι τα παιδια απλα δεν δινουν σημασια....
Με προετρεψες να παω βολτα στο χιονι γιατι με φανταστηκες μαλλον σε αυτο το τοπιο...
κρυωσα αλλα δεν με πειραξε.....

p.s:καλη χρονια σε ολους σας(πελατονια και μη)

December 20, 2008

χριστουγεννιατικες μαλακιες..


κατεβηκα σημερα να παρω δωρακια μαλιστα ειχα σκεφτει και στον καθενα τι θα παρω και ειχα υπολογισει οτι λογω της επαναστασης δεν θα χει και κοσμο και τσουπ τσουπ θα παω γρηγορα και θα ερθω πισω...οφειλω να ομολογησω οτι δεν ειχα καμμια διαθεση για δωρακια και μαλακιες αλλα ειπα να αναστραφει το κλιμα μεσα μου ας κανω το απονενοημενο...μολις εφτασα στο κεντρο της πολης μας τι να δω...ο κοσμος μιλιουνια με πολλες πολλες τσαντες στα χερια...που η πραγματικη κριση..που η θλιψη για ολα αυτα...

πηγα στο δεντρο ειδα τα σκουπιδια και εφυγα....τελικα δεν αγορασα τιποτα και θα πω πως δεν ειχα ορεξη...αυτα...

December 18, 2008

δικο σας..



December 16, 2008

χριστουγεννα...

December 15, 2008

ενα υπεροχο κειμενο απο τον Λουκά Μέξη...

Επειδή τον τελευταίο καιρό με τα γεγονότα κάποιος κόσμος φωνάζει ότι πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ μας και να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει στους δρόμους της Αθήνας, το Σάββατο μόλις άνοιξα τα μάτια μου από έναν αρκετά απολαυστικό ύπνο, ντύθηκα αρκετά ουδέτερα και ξεκίνησα τον περίπατο.

Πρώτη στάση ήταν η Σκουφά στο Κολωνάκι. Έκανα όλη τη διαδρομή από το Central μέχρι να φτάσω στο Circus, και στη διαδρομή προσπάθησα να ανακαλύψω τις τυφλές ζημιές, όπως μεταδόθηκαν, αλλά και να βρω το λόγο που έγιναν. Είδα διάφορες ρωγμούλες και ραγίσματα σε βιτρίνες, αλλά τίποτα άξιο αναφοράς. Να σας πω την αλήθεια κάποια ραγίσματα σε πολλά καταστήματα θα τα αφήσουν, γιατί στυλιστικά φαίνονται "cool". Συνολικά πρέπει να μέτρησα το πολύ 4 καταστήματα που έκαναν ολική αντικατάσταση, αλλά δεν ήταν τυχαίο ότι ήταν στη γωνία από την Αμερικανική Λέσχη, ή το παράρτημα του Δικηγορικού στο Κολωνάκι.

Μετά τη νεκρή ζώνη πίσω από το Χημείο, βρέθηκα ακριβώς στο σημείο που ο ειδικός φρουρός πυροβόλησε τον Αλέξη. Στη συμβολή Τζαβέλα και Μεσολογγίου, οι οδοί πλέον λένε «Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος». Ρώτησα τον κόσμο που ήταν εκεί και έκανε ένα τσιγάρο παρέα στον πιτσιρικά, και είπε ότι «Είτε γίνει η μετονομασία επίσημα, είτε όχι, εμείς έτσι θα τον λέμε το δρόμο. Εξάλλου ανήκει σε εμάς, όχι αυτούς». Ο τοίχος μπροστά από το αυτοσχέδιο μνήμα ήταν γεμάτος εκατοντάδες μικρά σημειώματα-αφιερώσεις στον πιτσιρικά. «Δεν θα κοιμηθούμε ποτέ», «Ήρωας», «Μπάτσοι θα πληρώσετε» και άλλα τέτοια συνθήματα ξεχώριζαν ανάμεσα σε κάποια γράμματα-καταθέσεις ψυχής από πολύ κόσμο που δεν θα ξεχάσει τα γεγονότα ύστερα από μόλις μια βδομάδα. Ένας Έλληνας φωτογράφος στο βάθος μίλαγε σε έναν ρεπόρτερ γαλλικού ραδιοφωνικού σταθμού. Από τα λόγια του ξεχώρισα το «τουλάχιστον τα ξένα πρακτορεία δεν το βλέπουν ως μεμονωμένο γεγονός, αλλά ως την αρχή για αλλαγή σ' αυτήν τη χώρα».

Αποφάσισα να πιω έναν καφέ στα Εξάρχεια. Άλλωστε και εγώ όταν ήμουν 15 εκεί άραζα, και συνέχισα μάλιστα για πολλά ακόμα χρόνια, μέχρι και σήμερα. Η σερβιτόρα μου είπε χαρακτηριστικά «Γιατί όλοι κάθονται; Εγώ παίρνω 4 ευρώ την ώρα, και δεν βγαίνω. Παράλληλα σπουδάζω. Δεν έχω τίποτα να χάσω, γιατί δεν πάμε λοιπόν όλοι έξω από τη Βουλή να κάτσουμε μέχρι να γίνει κάτι;». Έμεινα στα λόγια της. «Εγώ δεν έχω τίποτα να χάσω». Εκεί στηρίζεται σίγουρα πολύς κόσμος, στο τι θα έχανε, και γι' αυτό ξεχνάει τόσο γρήγορα.

Το βράδυ πέρασα πάλι από την οδό Αλ. Γρηγορόπουλου. Χιλιάδες κόσμος μαζεμένος, παιδιά, αντιεξουσιαστές, μαγαζάτορες, καθηγητές, πολίτες, άσχετοι σαν εσένα και μένα ήταν εκεί και κατέθεταν το δικό τους φόρο τιμής στον πιτσιρικά. Ένιωθες την οργή, μια αίσθηση από τον κόσμο «και τώρα τι;». Είχε βραδιάσει, και πέρασα από τα Προπύλαια. Στη διαδρομή πέρασα μπροστά από το Τιτάνια και είδα την «ολική καταστροφή». Είχε ραγίσει ένα τζάμι και του είχαν βάλει -κυριολεκτικά- σελοτέιπ. Στα Προπύλαια καμιά πενηνταριά ποδηλάτες ξεκίναγαν την ποδηλατοδρομία τους. «Είναι ο δικός μας τρόπος επανάστασης» είπαν και ξεκίνησαν για τη Βουλή. Εκεί η όψη ήταν πολύ συναισθηματική. Καμιά εφτακοσάρα κόσμος καθιστός, σιωπηλός, με κεριά στα χέρια έδινε το δικό του παρόν.

Από εκεί περπατώντας διέσχισα όλη την Αθήνα, και μέσω Αθηνάς έφτασα στο Γκάζι. Άλλος κόσμος. Ξέχασε. Διασκέδαζε. Πήγαινε σε πάρτι. Μετά από όσα είχα δει, μου φάνηκε άλλη χώρα. Λυπήθηκα, και δεν έκατσα παραπάνω από πέντε λεπτά. Περπάτησα ως την Ομόνοια, και από κει είπα να πάω στην κατάληψη της ΑΣΟΕΕ, να μιλήσω και με τα παιδιά. Στη διαδρομή μύριζα το καπνογόνο, τα μάτια μου πρήστηκαν, αλλά συνέχισα. Στην πλατεία Κάνιγγος από πίσω, καμιά δεκαριά αλλοδαποί είχαν σηκώσει τα ρολά από ένα μικροκαταστηματάκι σε μια στοά, και έκλεβαν σαν τα ποντίκια από αποθήκη τροφίμων. Μη φανταστείτε, έκλεβαν πλαστικά ξυπνητήρια και πράγματα μηδαμινής αξίας. Απλά μου φάνηκε και αυτό λυπηρό για την αιτία που συμβαίνει.

Δεν έφτασα στην ΑΣΟΕΕ ποτέ. Η Πατησίωνν καιγόταν και οι μολότοφ έδιναν και έπαιρναν. «Κάηκε το Α.Τ Εξαρχείων, ρεε» φώναζαν διάφοροι που έτρεχαν στα στενάκια. Δεν θέλησα να κρίνω αν ήμουν υπέρ ή κατά. Απλά το είδα και αυτό. Και πήγα σε ένα σπίτι φίλων, και άραξα να συζητήσω όλα αυτά που είδα με άλλους ανθρώπους που παρακολουθούν τα γεγονότα ακόμα. Και δεν πήγαν στα μπουζούκια.

Θέλω να καταλήξω στο εξής: Ο φόβος είναι μεγάλη μαλακία. Το νόημα είναι να μην φοβάσαι, να βγεις έξω και να δεις τα πράγματα αληθινά, όπως είναι και όχι όπως παρουσιάζονται από τρίτους. Και αναρωτιέμαι: Αυτό το βράδυ Σαββάτου, ακριβώς μια βδομάδα μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου, καμιά δεκάρα χιλιάδες κόσμος ήταν στους δρόμους σαν εμένα. Και καμιά διακοσαριά χιλιάδες διασκέδαζε σε μπαρ, κλαμπ και μπουζούκια σαν να μη συνέβη ποτέ τίποτα. Αν τα νούμερα ήταν ανάποδα, τι θα είχε συμβεί;



με αγγιξε ...

December 10, 2008

τι επαθα εχθες..


εχθες κυριες και κυριοι πηγα μονη μου να τραβηξω πλανα των γεγονοτων στην ΑΣΟΕ ημουν μονη μου με την καμερα του ταπερ τιβι και την φωτογραφικη μου μηχανη.Στην πατησσιων γινοτανε κανονικος πολεμος ανοιγω την καμερα μου και τραβαω τους μπατσους μετα απο λιγο αρχιζει ο πετροπολεμος και κινουμαι απο την απο την πανω πλευρα στο πεδιον του αρεως που γινοτανε της πουτανας περναω μεσα απο τις φωτιες και βρισκομαι μεταξυ των καταληψιων και των μπατσων και αρχιζω να τραβαω...Ξαφνικα απο το πουθενα πεταζεται ενας ματατζης και μου ριχνει ενα χημικο πανω μου και πεφτω κατω σε ημι λιποθυμη κατασταση και εν τω μεσω πετροπολεμου...Απο το πουθενα χωρις λογο και προειδοποιηση αυτος ο μαλακς εκανε αυτο το πραγμα...Ευτυχως βρεθηκε ενα παιδι με μασκα μου μαζεψε τα πραγματα και με εβαλε μεσα στην ΑΣΟΕ οπου με βοηθησαν και τους ευχαριστω ολους..Δηλαδη ελεος ημουν μονη πολυ περιποιημενη για να μην δινω στοχο και χωρις να μου πει κατι ηρθε και εκανε αυτο το πραγμα...Το μονο καλο για να ευθυμησουμε και λιγο ειναι οτι το παιδι που με εσωσε μολις με πηγε μεσα στην ΑΣΟΕ εβγαλε την μασκα και ηταν ενας θεος και μου λεει γεια με λενε Αγγελο και η λολιτα απαντα:πεθανα κιολας και ειμαι στον παραδεισο με τους αγγελους?...αυτα τα ολιγα ετσι για να δουμε απο ποιους κινδυνευουμε πραγματικα!

December 9, 2008

φωτια...

(φωτο:λολιτα)

December 8, 2008

Καμιά ανοχή στους Δολοφόνους Αθήνα 7-12-2008


(video ο αυτοπτης μαρτυς του tapertv)

και απο οτι καταλαβατε σημερα πενθουμε και σαφεστατα αναβαλουμε την συνεντευξη του TUS για να ενωθουμε με το αγανακτησμενο πληθος σημερα στις 6...

December 3, 2008

γκομενων εγκωμιον...

(foto:διονυσης ρηγας)
οπως ολες οι γυναικες που κατα καιρους ακουνε διαφορα κουλα στο κρεββατι ετσι και γω το τελευταιο που ακουσα το παραθετω εδω...εν ωρα σεξουαλικης καυλας...:"πω πω δεν το πιστευω οτι το κανω με την λολιτα..."

what?

O e-lawyer στο taper TV στις 21.30

in memoriam:theresa Duncan,jeremy Blake bloggers

in memoriam:theresa Duncan,jeremy Blake bloggers
The beautiful and damned: The shocking suicide of the art world's most glamorous couple
eXTReMe Tracker