το τατουαζ μου

το χειροτερο πραγμα που παθαινω ειναι να βαριεμαι καθως επισης και τα χειροτερα σφαλματα μου τα εχω κανει οταν βαριομουν.Θυμαμαι ημουν πρωτο εξαμηνο στην σχολη βελουδακη και αγοραζα σωριδον περιοδικα απο τον πεζοδρομο της βουκουρεστιου. Μια μερα καθως ξεφυλλιζα ενα απο αυτα(πρεπει να ηταν η ιταλικη vogue αν θυμαμαι καλα)επεσε το ματι μου πανω σε κατι φωτογραφιες ενος ιταλου μαφιοζου θανατοποινητη στην αμερικη που ηταν ξακουστος για το εκλεκτο του γουστο.Οπως λοιπον το διαβαζα με τα λιγοστα ιταλικα μου ειδα μια φωτο του τατουαζ που ειχε στο μπρατσο του εναν κακοσχηματισμενο καρχαρινι και το ερωτευτηκα κατευθειαν και την επομενη μερα να σου το λολιτακι στο barcode να ζηταει αυτο το τατουαζ να στολιζει το αιδιο του...και απο τοτε πορευομαστε μαζι στα καλα και στα δυσκολα...

τωρα σφαλμα ηταν,παρορμηση ηταν δεν μπορω να σας πω το μονο που μπορω να πω με σιγουρια ειναι πως θα ειναι η μονη εικονα που θα με συνοδευει για παντα...